En nu?

 Mijn laatste blogje was alweer in juli. Wat gaat dan eigenlijk de tijd toch snel.
Afgelopen tijd is het niet saai geweest 😉

Nadat in mei mijn contract niet werd verlengd, heb ik eigenlijk amper stilgezeten. Ik werd aan verschillende kanten gewezen op een vacature bij 's Heeren Loo in Ermelo. Nu is dat niet naast de deur en moest het wel een bijzondere vacature zijn, dat ik er op reageerde. En dat was het ook, want het is met dove mensen met 'n verstandelijke beperking. En dan is 't toch wel 'n plus dat ik zelf doof ben en gebarentaalvaardig. 
Toch twijfelde ik vanwege mijn kwakkelende gezondheid, maar ik besloot wel even contact op te nemen. Informeren kan geen kwaad uiteindelijk. De reactie was positief en mij werd gevraagd om toch te solliciteren. Dat heb ik gedaan en vrij snel daarna werd ik uitgenodigd voor een sollicitatiegesprek. Ik ben zelf überhaupt verbaasd dat ik ben aangenomen ;-), want ik vergistte me met de treintijd en de tijd die ik nodig had om er heen te fietsen. Verdwaalde ik ook nog op de locatie zelf, zodat ik toch een kwartier te laat binnen kwam fiedelen. Maar het gesprek was erg positief. Ik heb toen ook een kijkje op de woningen mogen nemen en mij werd een voorstel gedaan en gevraagd om na te denken wat voor mij mogelijk zou zijn. Hier kon ik wel wat mee.
En nou ja: om een lang verhaal kort te maken, ik heb een half jaar opbouwend gewerkt om te kijken hoe het ging en of 't beviel (van beide kanten dan ook he). Oorspronkelijk zou ik vier dagen werken, twee dagen op de ene woning en twee dagen op de andere woning. Hoe graag ik het zelf ook wilde, voor mij was het nog te veel. Toen is in overleg afgesproken dat ik twee dagen op een van de woningen zou komen te werken. En dat was een goede beslissing geweest.
Vooral in het begin speelde mijn gezondheid me nog wel eens parten, maar mettertijd ging het beter.
Behalve dan dat mijn migraine (of mogelijk spanningshoofdpijn) wel is verergerd.
En nu vanaf januari heb ik een contract. En daar ben ik erg blij mee! Ik kreeg rustig de kans om op mijn eigen tempo op te bouwen en er was en is veel begrip. Ik moet zeggen dat ik daar ook blij mee ben en het een fijne werkomgeving vind. Zowel met collega's, als met de bewoners.
Om te zorgen dat ik mezelf niet voorbij loop, werk ik nog steeds niet fulltime. Dat is toch nog een stap te ver. Maar dat is wel mijn doel, waar ik weer naar toe wil werken. En daarnaast hoop ik in februari weer een beginnetje met mijn opleiding te kunnen maken. Want twee jaar eruit liggen, dat doet ook niet veel goeds.

Afgelopen periode heb ik wel weer veel reizen mogen maken. Ik had geluk dat de landen waar ik de reizen naar toe had georganiseerd op groen stonden, zodat dit mogelijk was. Ook hier heb ik veel plezier beleefd en ondanks het veel kost, haal ik er ook weer veel energie uit. En het heeft weer mooie plannen en ideeën voor de toekomst opgeleverd. Hierover komt later meer.

En de CI? Afgelopen woensdag moest ik voor controle. Ik gebruik de CI vooral in situaties waarin er niet wordt ondersteund met gebaren, zodat ik daar ook meer mee krijg. En soms ook om te oefenen in situaties waarin wel gebaren worden gebruikt. Toch merk ik, dat de meerwaarde ervan toe neemt. De combinatie van hoortoestel en CI zorgt er voor dat ik het meest mee krijg. Ik speel nog altijd wel met de instellingen, want het is vaak al snel te veel en ik raak overprikkeld door alle geluiden die binnen komen. Maar gelukkig kan ik er dan voor kiezen hem af te doen. Dat moet ook wel, anders heb ik vreselijke tinnitus en krijg ik ook een migraine aanval cadeau.
Tijdens de controle moest ik cijfers tussen 1 en 100 opnoemen, die via de box werden gezegd. Eerst met hoortoestel en CI, toen met CI alleen en daarna met hoortoestel. Blijkt dat ik met de combinatie bijna alles oppik, behalve de subtiele verschillen in bepaalde cijfers. Wonderbaarlijk hoe dat werkt.
Nu krijg ik volgend jaar nog logopedie om verder te oefenen. Doordat ik 3/4 jaar vertraging heb opgelopen, grijp ik nu wel alle handvatten aan om goed te kunnen oefenen. Ik denk dat ik er zeker nog meer uit kan halen, dan ik nu doe.