Het is inmiddels al behoorlijk lang geleden dat ik een update heb geplaatst. Eigenlijk was ik gewoon al vergeten dat ik nog eens een blog bijhield :-).
Bij deze; wat betreft mijn CI, dat gaat niet zo fijn als ik had gehoopt.
In augustus 2020 was ik dan aangesloten en de periode daarna heb ik intensief geoefend. Wat al niet zo makkelijk ging, want al die nieuwe geluiden en prikkels zorgden er ook met regelmaat voor, dat ik een migraine aanval kreeg.
Maar langzaam aan ging het steeds beter en in december kon ik redelijk verstaan met mijn CI. Ik was er nog niet, maar ik merkte wel de meerwaarde, ten op zichte van het hoortoestel. Ik kon beter spraakverstaan en ik merkte dat ik ook veel meer geluiden kon horen. Met name geluiden die ik was vergeten (daaraan merkte ik toen pas, dat m'n gehoor toch echt was verslechterd) en nieuwe geluiden.
En ik hoopte in de maanden er na rustig door te kunnen gaan met de hoorrevalidatie.
Maar helaas. Corona gooide roet in het eten. Ik heb er long-covid (post-covid, hoe je 't ook noemt) aan overgehouden. De eerste periode lag de focus op herstel en opbouw van conditie en de beschadigde longen. Om dan daarbij ook nog de CI op te zetten, werd te veel, want daarmee horen was nog niet vanzelfsprekend.
Dus ik had besloten om de CI even te parkeren. Niet alles tegelijk. Af en toe zette ik de CI op, maar mijn hersenen konden het niet meer verwerken. Hoewel ik er beter mee bleef verstaan, kon ik het maar maximaal een uur per dag op zetten, daarna ging het niet meer.
Ondertussen zette ik langzame stappen in mijn herstel van long-covid, maar heel langzaam.
Op dit moment ben ik weer op redelijk niveau van voor mijn besmetting, maar nog lang geen 100%. Ik ben allang blij dat ik weer gewoon kan functioneren, want daar was destijds ook geen sprake van.
Een van de gevolgen is toch wel dat mijn brein prikkels anders waarneemt dan voor corona. Het hoe en wat, dat weet ik ook niet, maar feit is wel dat het invloed heeft gehad. Focussen is lastiger en af en toe ben ik gewoon helemaal kwijt wat ik wilde gaan doen of bepaalde zaken blijven niet hangen. Woorden kan ik soms gewoon niet bedenken en concentratie kan soms ook nihil zijn. Gelukkig gaat ook dat steeds beter. Maar helaas gaat het wat de CI betreft niet beter. Ik oefen af en toe door hem op te zetten en te proberen er mee te verstaan. Wat overigens wel lukt, want ik hoor er gewoon veel beter mee, maar na een uur, maximaal anderhalf uur, is het gewoon niets meer. Dan heb ik (helaas) heftige tinnitus en ik hoor wel, maar ik versta het niet en alle geluiden worden een brij. Hij moet dan gewoon af.
Ik vind het hartstikke jammer, vooral omdat ik weet dat ik er wel meer mee kan. Gelukkig zit ik in een omgeving waar veel gebaren gebruikt (moeten) worden en zet ik tolken in waar nodig. Het meest lastige en wat de meeste energie kost, is me handhaven in een horende omgeving. Waar ik me voorheen prima redde met twee hoortoestellen, moet ik het nu doen met een hoortoestel (en fluctuerend gehoor) en spraakafzien. Dat kost ook veel energie!
Ik houd de moed er in. Ik hoop gewoon dat ik in de toekomst het weer kan gaan proberen en dat mijn brein er dan toch langzaam aan kan gaan wennen.
Op gebied van werk heb ik wel enorme sprongen gemaakt. Begon ik in de zomer van 2021 op mijn nieuwe werk, voorzichtig weer op te bouwen, ben ik nu al weer een heel eind verder. Van twee dagen per week werken, met daarbij nog regelmatig uitval, werk ik nu 3,5/4 dagen gemiddeld per week. En heb ik de stappen gezet naar mijn doel; want ik wilde heel graag als persoonlijk begeleider aan de slag.
Sinds begin deze maand heb ik dat doel gerealiseerd. Voor een half jaar op proef, maar toch. Ik ben er superblij mee en ook supertrots op. Mede dankzij het vertrouwen dat men in me had en ik in mezelf kreeg, ben ik zo ver gekomen. Voor mij een nieuwe en leuke uitdaging. Dus we gaan zien hoe 't gaat!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten