na corona

 Lange tijd niets gepost; dit komt ook omdat ik met andere dingen bezig ben.

Eind december heb ik het coronavirus helaas te pakken gekregen. De eerste paar dagen waren op zich wel te doen, ik voelde me niet heel erg ziek. Wel rustig aan gedaan.
In een keer was m'n reuk en smaak weg, zo van het een op andere moment. Heel bijzonder, ik weet nog dat ik thee aan het zetten was en dacht, dat ruikt zo lekker. Op het moment dat ik de thee ging drinken, smaakte het niet meer. Ik proefde en rook niets. Heel anders dan bij een gewone verkoudheid, het valt niet uit te leggen.
Maar goed, ik had de klachten en ben een lange tijd in quarantaine geweest. Toen het beter ging, dacht ik, nou even rustig aan starten, maar dan kan het allemaal weer.

Ik heb me nog nooit zo vergist. We zijn inmiddels drie maanden verder en ik kamp nog dagelijks met de enorme gevolgen van het virus. Het ergste vind ik zelf, dat ik de pech heb, dat ik een relatief milde variant heb doorgemaakt, maar dat het echte "werk" pas eigenlijk kwam, nadat de gebruikelijke klachten voorbij waren.

Dit schrijf ik ook, om een stukje bewustwording te creëeren, wat corona met je kan doen. En in mijn geval is dat veel. Mijn astma is verergerd. Ik had het voorheen alleen bij inspanning of kou, maar het was te handhaven met medicatie, zo nu en dan.
Helaas hielp de medicatie niet voldoende en was ik altijd benauwd. Dat kost veel energie. De huisarts heeft een longfoto laten maken, maar daar was niets op te zien. Daarnaast heb ik wel andere medicatie gekregen, welke verlichting gaf, maar niet voldoende. Ik ben bijna dagelijks benauwd en adem op een verkeerde manier. Dat weet ik, omdat ik op de gewone manier niet voldoende lucht binnen krijg. Dus mijn hulpademhalingspieren zijn ook altijd hard aan het werk, waardoor ik hier ook steeds last van heb.
Uiteindelijk heb ik vandaag via de longverpleegkundige een verwijzing naar de longarts gekregen. Of er wat uit komt, gaan we merken.

Ook heb ik geen energie of maar heel weinig energie. Ik moet dagelijks goed nadenken waar ik mijn energie aan ga besteden, want als het op is, is het op. Dan moet ik op een restje energie doorgaan, wat mijn herstel niet bevordert. Wandelen: 1,5 km is het maximale. Fietsen is nog helemaal niet te doen. En andere sporten? Moet er niet aan denken.
Onder begeleiding van een fysiotherapeut ben ik bezig om mijn conditie op te bouwen. Deze is echt slecht en dat blijkt wel uit de oefeningen die ik doe. Simpele oefeningen, die ik voorheen gewoon kon doen, zonder bij na te denken, kan ik nu amper uitvoeren. De eerste keer bij de fysiotherapeut schrok ik er zelf van, hoe slecht mijn conditie is geworden.
En hoewel ik het voorzichtig opbouw, betekent het niet, dat ik nu als een speer vooruit ga. Ik heb sinds kort nu twee keer per week fysiotherapie en de ene keer ga ik goed, de andere keer moet ik het opgeven omdat ik me niet goed voel.
Ik onderzoek ook de informatie die bekend is over corona; welke klachten hebben anderen, komt het bekend voor, wat doen zij?
Via een webinar van het Corona Longplein/Longfonds, kwam ik er achter dat ik in de groep val, die helaas qua opbouw geen houvast heeft. Bij de meeste mensen zal dit in een stijgende, voorzichtige lijn zijn, maar bij mij is het geen stijgende lijn, maar een lijn die alle kanten op gaat. Dat kan betekenen dat ik de ene week heel veel energie heb en goed te pas ben, maar dat ik een week later bij wijze van spreken geen stap kan zetten.
Omdat ik langer dan drie maanden rondloop met mijn klachten, heb ik me aangemeld bij c-support. Zij bieden ondersteuning aan mensen met langdurige klachten na corona. Voor mij is de reden, vooral dat ik wil weten wat er precies aan de hand is en wat ik zelf er aan kan doen. Het blijkt dat ik al veel doe, wat ik kan doen. Alle klachten, symptomen die ik nu nog dagelijks ervaar, horen er bij. Het is niets nieuws. Voor mij is dat een bevestiging, dat het niet tussen mijn oren zit. 

Wel betekent dit, dat om te werken aan mijn herstel, ik waarschijnlijk verschillende disciplines nodig heb, om de goede weg weer te vinden en dat dit enig tijd kan duren. Ik ben niet over twee maand volledig genezen. En dat is moeilijk, want stil zitten is niet iets wat ik graag doe en ik wil gewoon weer m'n dingen kunnen doen, - voor zover mogelijk met alle maatregelen en beperkingen, maar ik kan het gewoon niet. En dat is slikken. Hard ook.
Kort gezegd: het coronavirus heeft mijn hele immuunsysteem overhoop gegooid.  Het werd door het virus geactiveerd, maar is doorgeschoten als het ware. Het immuunsysteem blijft vechten tegen een virus, wat al niet meer in mijn lichaam zit. Dit kost veel energie, waardoor ik weinig energie overhoud voor andere dingen. Mijn lijf heeft alle energie die ik heb, nodig voor herstel en als ik dat gebruik voor andere zaken, dan vordert het herstel niet voldoende. Heel langzaam met opbouwen van conditie met name, zou ik langzaam moeten herstellen.
Dat verklaart dus, waarom het bij mij zo traag gaat.