Zonnebloem

Afgelopen week was ik voor het eerst mee op een regionale vakantie van de Zonnebloem.
En ik heb me best verslikt hierin... ik had van te voren aangegeven dat ik het leuk vind om me bezig te houden met de activiteiten. Maar omdat ik niet eerder was mee geweest, was het moeilijk in te schatten hoe en wat... dus dat liep niet zoals gewenst. Frustraties alom, maar alla een leerpunt. Iets teveel naar anderen geluisterd en te weinig naar m'n eigen gevoel. Weten we dat ook weer!

Enfin, ik had ook een tolk mee. Met veel pijn en moeite. De eerste avond overigens, was er geen tolk mee. Omdat er zoveel weerstand was, heb ik water bij de wijn gegoten, want ik kreeg het anders niet voor elkaar. Maar daar ging het dus al mis, want we gingen kennismaken. Grootste moeite kostte het me om alles te volgen. Het is me gelukt, maar vraag me niet hoe. Kapot moe was ik dus al gelijk, omdat ik extra energie moest leveren om alles te volgen.

De dagen daarop was de tolk ook niet van 's morgens vroeg, tot 's avonds laat aanwezig, dus ik moest veel nog zelf doen, qua communicatie.
Volgens de collega's is het me wel gelukt, het viel hen op dat ik met een quiz, nadat de tolk was vertrokken, heel adequaat reageerde op antwoorden van de mensen. Ik heb  duidelijk aangegeven dat me dat ook veel meer energie kostte, dat begrepen ze wel. Ze moesten wel af en toe aanwijzingen geven, wie 't goede antwoord had gegeven.
En 's ochtends, wat een hel. Net uit bed (ook nog eens veel te vroeg), half slaperig, moet ik al hele gesprekken, in een sterk dialect volgen. Nu kan ik 't dialect wel verstaan, maar ik moet eerst nog opstarten, dus ik hoor gewoon een stuk minder goed.
Wel heb ik opgemerkt dat mijn gehoor toch fluctueert. De ene keer hoor ik beter dan de andere keer. Afgelopen week, was 't toch nog wel goed. Maar 't kan ook wilskracht zijn, omdat ik weet dat ik goed moet luisteren.

Ik had twee tolken, het liefst wilden ze een tolk, voor de hele week (die dan elke dag moest komen), maar dat was niet haalbaar. Ik zelf had de voorkeur aan dagelijks een andere tolk, omdat ze lange dagen moesten maken, waardoor het een pittige opdracht was.
De tweede tolk die ik inzette is een combitolk. De eerste avond dat ze er was, gaf ze aan dat ze misschien de schrijftolkspullen mee kon nemen, omdat er een dove mevrouw mee was.
Ze konden dan zien hoe een schrijftolk in z'n werk ging. Dus de volgende dag, tijdens de lunch werd er getypt. Die mevrouw bloeide ineens op! Glimlachen en knikken tegen het scherm. Ze wist gelijk hoe het werkte, heeft echt de hele tijd gewoon mee zitten lezen, heel tevreden. Waar ze eerst wat meer terug getrokken was en een beetje stilletjes, - ze praatte alleen als ze werd uitgenodigd om te praten, maar niet uit zichzelf, vertelde ze nu verhalen en reageerde ze op vragen.
Ze wilde het zelf ook gaan inzetten... kun je nagaan een dame van 93 jaar! Dus ik heb contact gezocht met haar dochter en nu gaan we daar uitleg over geven en hopelijk kan ze ook in de toekomst af en toe een tolk gaan inzetten.
Haar medebewoners zeiden al, oh de tolk moet op het koffieuurtje komen. Kan ze meepraten!
Ook anderen lazen mee, vonden het ook prachtig. De mensen die mee waren (ouderen dus), vonden het heel interessant.

En ik? Ik heb meer gelezen, dan gebaren afgezien, maar het was echt de moeite waard. Dit alleen al, dat je iemand zo ziet opbloeien.
Wel weet ik, dat ik voor een volgende keer een andere aanpak moet hanteren... Maar mogelijk dat het helemaal niet gaat lukken vanwege mijn veel te volle agenda (volgend jaar).
Ik kies dan ook eerder voor de Wielewaal, waar ik met tolk en al welkom ben, en de tolk dag en nacht bij me is,  waardoor er meer rust is, voor mij.
Maar er nog veel werk aan de winkel... en er moeten zeker nog veel meer schrijftolken bij komen. Alleen al voor al die ouderen die slechthorend zijn (en er komen steeds meer ouderen, dus ook steeds meer slechthorende ouderen).