Weerstand vervolg

In m'n vorige blog schreef ik over weerstand tegen inzetten van een tolk.
Het lijkt ineens weer een issue te worden. Waar ik inmiddels gewend ben, dat het gewoon kon, krijg ik nu steeds weer de deksel op m'n neus.

Al een paar keer meegemaakt dat of men liever heeft dat ik zonder tolk kom, om te zien hoe ik functioneer zonder tolk... (I beg my pardon?!)
Eh, nou dacht het niet toch? Je mag me best vragen tijdens een gesprek hoe ik dat doe, of dat de tolk even stopt met gebaren, om te zien hoe het gaat, maar je mag me niet vragen om geen tolk mee te nemen. Dat is voor mij toch wel een onmisbaar hulpmiddel.
Net of je iemand in een rolstoel gaat vragen om die maar even thuis te laten, want je wil zien hoe iemand het doet zonder rolstoel... dat doe je toch ook niet?
Ik geef altijd aan dat het noodzakelijk is, dus het is graag of niet. Als een tolk niet mee mag, dan kom ik ook niet.

Ook al een afwijzing om op gesprek te komen (of meerdere zelfs) ontvangen. Ik heb daar ook op gereageerd en er is niet eens de moeite genomen om op mijn bericht terug te reageren. Nou dat is wel duidelijk, geen organisatie waar ik zou werken en zeker niet die ik zou gaan aanbevelen bij anderen. Ook een klacht ingediend bij het College voor de rechten van de mens, want ik vond het nu wel een keertje genoeg. Mag wel duidelijk zijn dat het zo niet hoort.

Vorige blog had ik het ook over dat er weerstand was tegen inzetten van een tolk, bij een vrij grote groep. Inmiddels is daar een gesprek over geweest en dat was geen makkelijk gesprek. We hebben nu afgesproken om te gaan proefdraaien, om te kijken hoe het gaat en of de weerstand opgeheven kan worden. Ik heb er hard hoofd in, omdat er van te voren al zo'n sterke weerstand is, maar ik hoop dat het goed uit pakt. Ik had gelukkig wel wat steun van iemand die wel begreep dat het inzetten van een tolk voor mij noodzakelijk was, waardoor het is gelukt om het er door heen te krijgen.
Als het niet was gelukt, was het voor mij ook klaar. Nu is het afwachten hoe het proefdraaien gaat. Zelf heb ik altijd de ervaring dat het in het begin even wennen is, maar na een kwartier merk je niet meer dat er wordt gewapperd. Als dat wel zo is, dan denk ik dat diegene zo de focus er op heeft liggen, dat er gewoon een ergernis/afweer/afkeer wordt gekweekt. We gaan 't merken.

En ondertussen ga ik gewoon verder en word ik altijd weer blij als mensen het wel gewoon accepteren en dat het "normaal" is om te kijken naar wat WEL kan.
Inmiddels heb ik per september een nieuwe baan. Vooraf had ik per mail aangegeven dat ik met een tolk zou komen. Geen probleem, er werd zelfs gevraagd wat ik nog meer nodig had. (Wauw!)
Gesprek verliep ook positief, ze waren bereid om mee te denken als het nodig zou zijn, dacht mee, met wat meest praktisch zou kunnen zijn etc. etc. Ik had de baan al binnen en daar ben ik super blij mee!