donderdag 7 maart 2019

Mallemolen

Het voelt of ik in een mallemolen ben beland. Een medische mallemolen.
Afgelopen twee dagen voor twee verschillende dingen in het ziekenhuis geweest. Als eerste voor mijn pols. De pezen zijn opnieuw ontstoken en er is besloten over te gaan op een operatie. Begin april vindt dit plaats. Ik hoop dat ik daarna klachtenvrij ben en weer gewoon m'n werk zou kunnen gaan doen. Want dat is nu niet te doen, omdat m'n pols daarbij belemmert. Ik doe dus maar wat ik wel kan en waar geen handen bij nodig zijn. Of zo min mogelijk.

Ook voor m'n gehoor ben ik bij de KNO geweest. Die zei eigenlijk niet zoveel bijzonders te zien aan m'n audiogram. Volgens haar was de achteruitgang het gevolg van de natuurlijke achteruitgang van het gehoor bij het ouder worden. Ok, ja dat kan wel wezen, maar ik heb niet zoveel restgehoor meer en voor mij is een achteruitgang van gemiddeld 10-15 dB toch wel een aardige achteruitgang. En zoveel in een korte tijd? Spraakverstaan met koptelefoon en woordjes is helemaal niets meer. Ik hoor wel dat er iets wordt gezegd, maar ik kan geen klank of woord onderscheiden. Met mijn beste oor, beetje, met m'n slechtste oor niets.
Maar in het "gewone" ziekenhuis is er niet veel specialisatie in huis voor de zwaardere gehoorverlies en weinig expertise aanwezig. Dus ik vond het allemaal wel een beetje te makkelijk gezegd.
Omdat de achteruitgang bij mij toch wel betekent dat ik richting doofheid ga en er geen sterkere toestellen voor mij op de markt zijn (en ook niet gaan komen), dan ik al heb, moet ik toch de afweging voor een CI gaan maken. Het advies was om er toch mee bezig te gaan al, want hoe langer het duurt, hoe moeilijker het op te pakken is. Op dit moment is het gehoorgeheugen nog goed, wat een voordeel zal zijn bij de revalidatie.

Dus ik heb ingestemd met een verwijzing naar het CI-team. Daar ga ik het traject in van onderzoeken etc. Het is nu afwachten tot de oproep in de bus valt. Ik vind het allemaal nogal wat, maar het is ook niet anders... ik merk de gevolgen van de achteruitgang in de dagelijkse communicatie erg goed. En daar word ik niet vrolijker van.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten