Net terug van m'n volgende avontuur! Zoals de meeste mensen inmiddels weten reis ik al een paar jaar mee met de Zonnebloem. Ook voor dit jaar heb ik me opgegeven, ik weet niet altijd meer hoe ik tot welke reis kom, maar in het najaar werd ik gevraagd of ik me weer wilde op geven. Natuurlijk! Na wat passen en meten, heb ik mezelf ingeschreven op de reis naar Trier, hier was ik nog nooit geweest en het leek me leuk. In januari kreeg ik bericht dat ik mee mocht, maar daarna leeft het even een tijdje niet, want ja in januari aan augustus denken?
De voorbereidingen kreeg ik ruim op tijd opgestuurd, maar het blijft altijd spannend, want ik kende niemand van de groep. (En ja, ik weet wie er mee gaan van te voren).
Ik had wel gemaild dat ik slechthorend was en dat het prettig is als er rekening mee wordt gehouden en ik kreeg een positieve reactie terug, maar dat zegt nog niets.
Toch ging ik vol goede moed op weg. Ik had dit keer overigens geen tolk ingezet, heb ik bij de vakanties van de Zonnebloem nog niet gedaan.
Aangekomen in Weert, waar we werden opgepikt, ontmoette ik de andere vrijwilligers die ook met de trein kwamen en wij gingen met de bus naar La Place in Nederweert, alwaar we de rest van de vrijwilligers ook ontmoetten. Ik was wel wat huiverig, want het is een best grote groep, volgens mij zo'n twintig vrijwilligers en ook zo'n twintig gasten, maar het kwam goed! Op een of andere manier pikte ik alle informatie wel op en anders heb ik m'n mond wel bij me om het na te vragen.
Ik kan zeggen dat het me zeker niet is tegen gevallen! Ik heb een hele leuke week gehad en ik heb ook andere mensen een kijkje kunnen geven in mijn wereld. Een van de avonden was er muziek en toen werd "het kleine cafe in de haven" gespeeld (in Duits, refrein in het Nederlands) en aangezien ik deze in gebaren ken, deed ik dat mee. En dat werd gezien, dus ik kreeg er vragen over. Later in de week heb ik nog wat meer liedjes laten zien en het was mooi hoe dat binnen kwam bij de mensen en hoe dat hen raakte. We kwamen hierdoor ook tot diepe en mooie gesprekken, over het hoe het is om te leven met een gehoorbeperking en wat je zoal tegen komt. Mooi vond ik dat, want veel mensen staan er niet bij stil, maar ik denk dat ik nu wel weer wat mensen wat mee hebben kunnen geven.
Bijzonder is dat; je start de week met mensen die je niet kent en na vijf/zes dagen heb je weer veel nieuwe mensen leren kennen en heb je met z'n allen een mooie week neergezet. Ik heb altijd geluk gehad dat de groepen waarin ik meega, in goede harmonie kunnen samenwerken. Ik hoor wel eens andere verhalen. Ik weet ook -weer-, waar ik het voor doe. En als het kan, ga ik zeker weer mee!
De Zonnebloem stopt met deze vakanties, maar is bezig met het ontwikkelen van een andere format voor de vakanties. De vakanties met hun eigen vaarschip gaan wel door, maar dat ik voor mij, als ik de verhalen hoor, veel te pittig, zeker omdat je daar met misschien wel meer dan 100/150 man op zo'n schip zit. Dus dat gaat 'm niet worden.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten